2 - بمعنى گمراهى 3 - بمعنى گنه‌ورزى 4 - بمعنى عذاب . يعنى بيشتر مردم از تندرستى و فراغت خاطر سوء استفاده كنند و گم راه شوند و يا گنه‌كار گردند و يا عذاب كشند . 137 - ( 1 ) امير المؤمنين ( ع ) فرمود : هر كه خود را در معرض تهمت و بدبينى انداخت بايد سرزنش نكند كسى را كه به او بد گمان مىشود و هر كه راز خود نهان دارد اختيار بدست او است . 138 - ( 2 ) از شاذان كه امام كاظم ( ع ) به من فرمود . كه پدرم به من فرموده است در بهشت نهريست كه نام آن جعفر است و بر كناره راستش يك در سپيديست كه در آن هزار كاخست و در هر كاخى هزار كاخ ديگر و همه آن از آن محمد و آل محمد است ( ص ) و بر كناره چپش يك در زردى است و در آن هزار كاخ است و در هر كاخى هزار كاخ ديگر و همه آن از ابراهيم و آل ابراهيم است 139 - ( 3 ) از امام صادق ( ع ) فرمود : هرگز دو لشكر و دو دسته از اهل باطل با هم روبرو نشوند و ستيزه نكنند جز اينكه پيروزى با آن دسته است كه نسبت باهل اسلام بهتر رعايت دارند و مسلمين را بهتر حفظ ميكنند . شرح - از مجلسى ره - « قوله مع احسنهما بقية » يعنى هر كدام رعايت بهترى از اسلام دارند و به اين معنا است قول خدا تعالى ( 117 - هود ) رعايت‌كنندگانى كه از تباهى در زمين جلوگيرى كنند - و حاصل اينست كه رعايت دين اسلام مايه پيروزى و غلبه است چنانچه گفته‌اند ملك و ملت توام يك ديگرند پايان نقل از مجلسى ره . من گويم حقيقت اسلام و مسلمانى رعايت حال بنده‌هاى خدا و حفظ صلح و سلامت مردم است و با اينكه تعليمات قرآن و اسلام در جوهر خود مردم را بايمان و پرستش خداوند دعوت ميكنند ولى بعنوان مقدمه و هدف درجه دوم بعمران و آبادى و صلح مردم هم دعوت ميكنند و هر كس هم اين هدف درجه دوم را رعايت كند مورد تاييد خداوند جهانست .